O bogactwie podwodnego świata można by mówić i mówić. Piękne i niespotykane w lądowych warunkach obrazy to tylko jeden z czynników, które sprawiają, że amatorów nurkowania przybywa z roku na rok. Życie jakim żyje tutaj fauna i flora jest często ciekawsze, a obserwacja przyjemniejsza od codziennego świata ludzi.  Raz, dwa, trzy i wstrzymujemy oddech, chlup! pod wodę…i płyniemy… a po kilku minutach braknie powietrza. Fachowo ta dyscyplina nazywa się freediving i można ją zakwalifikować jako sport ekstremalny. To nic innego, jak pływanie na wstrzymanym oddechu. Jest to dosyć niebezpieczny sport, ale dzięki treningom tego typu pływanie ze specjalistycznym sprzętem do nurkowania staje się bezpieczniejsze. Wynik we freedivingu zależy od pojemności płuc zawodnika, każdy nabrany litr powietrza to wydłużony czas bezdechu. Światowi rekordziści potrafią wytrzymać bez powietrza, aż do 8 minut. Snorekling – jedynie przy użyciu maski, fajki i płetw można obserwować to, co dzieje się pod wodą. Fajka pozwala swobodnie oddychać, gdy głowa pozostaje zanurzona w wodzie, a płetwy umożliwiają poruszanie się po jej powierzchni. Takie nurkowanie jest możliwe tylko po tafli wody, z zanurzeniem do momentu, gdy długość rurki stanie się niewystarczająca. Głębsze zanurkowanie może doprowadzić do zachłyśnięcia się wodą. Jest to sport uwielbiany przez turystów przebywających nad ciepłym morzem, najbardziej popularny na wybrzeżach Grecji, Chorwacji, Włoch czy Hiszpanii.
Płetwonurkowanie – do tego rodzaju nurkowania można zaliczyć także wymieniony snorekling, najpopularniejszą formą jest jednak ta z butlą z tlenem. W przeciwieństwie do klasycznych nurków, tutaj dzięki płetwom i butli wypełnionej powietrzem (ew. mieszanka tlenu z azotem lub nitrox czy trimix) o ciśnieniu panującym w otoczeniu, można swobodnie poruszać się pod wodą.
Płetwonurek powinien być także wyposażony w piankowy kombinezon i maskę nurkową, w celu wyrównania ciśnienia oraz fajkę do oddychania. Rekreacyjne uprawianie tej dyscypliny może sięgnąć aż 40 metrów głębokości i jest dostępne nawet dla dzieci powyżej 10 roku życia. Z tym, że młodsi amatorzy płetwonurkowania schodzą pod wodę płyciej i tylko pod opieką instruktora.
Nurkowanie zawodowe, wymagające dużo większego przygotowania i doskonałego stanu zdrowia nazywane jest nurkowaniem technicznym. Ten rodzaj należy do niebezpiecznych, gdyż przekracza on wszelkie limity głębokości, jak i czas pobytu pod wodą. Wymaga posiadania specjalistycznego sprzętu pozwalającego używać wielu mieszanek oddechowych podczas jednego zanurzenia. Każde zanurzenie musi być tutaj dokładnie zaplanowane. Nurkowie techniczni przeprowadzają nieraz konieczne nurkowanie dekompresyjne –polegające na usuwaniu gazów nagromadzonych podczas nurkowania w warunkach wysokiego ciśnienia. Zapobiega to powstawaniu we krwi pęcherzyków azotu, które z kolei mogą prowadzić do zatorów i niedotlenienia.  O ile podstawowe formy nurkowania można uprawiać amatorsko, o tyle płetwonurkowanie i nurkowanie techniczne na pewno nie są sportem amatorskim. Podczas rekreacyjnego uprawiania freedivingu i snoreklingu można się swobodnie zrelaksować i skupić głównie na podziwianiu podwodnego świata. Z zawodowymi formami jest już inaczej, tutaj bardziej liczą się umiejętności i opanowanie. Ale coś za coś, te trudniejsze formy nurkowania pozwalają dotrzeć do miejsc niedostępnych dla zwykłych śmiertelników.
Zawodowcy penetrują podczas wyprawy podwodne jaskinie, a także wraki statków osadzonych na dnie mórz i oceanów. W Polsce w okolicach Półwyspu Helskiego można podziwiać kilka zatopionych wraków, niektóre zostały sprowadzone właśnie w celu uatrakcyjnienia terenów pod kątem nurkowania. Wraki zatopione w tych okolicach to, m.in. Heweliusz, Groźny czy Gustloff. Leżą one na dnie morza na głębokości około 20 metrów.
Active Style Przewodnik Sportowy - poprowadzi Cię przez Świat Nurkowania!
Autor: Marek Grabski |
|
|