Według słownikowych definicji – alpinizm to każda wspinaczka górska uprawiana w Alpach. Patrząc jednak na to pojęcie z szerszej perspektywy przeczytamy, że alpinizm to również: wspinaczka sportowa, wspinaczka wysokogórska, alpinizm jaskiniowy i narciarstwo wysokogórskie. Jakby nie patrzeć alpinizm to nie taka prosta sprawa jakby się wydawało. Dla tych, którzy lubią wyzwania najlepiej na początek zapisać się na kurs i „powspinać” się trochę na ściance. Wyrobienie mocnych mięśni rąk i nóg to podstawowa sprawa – bez tego nie mamy szans wczołgać się na „Czomolungmę sali sportowej”, nie mówiąc już o wojażach w terenie. Kiedy już jesteśmy umięśnieni i krzepcy to warto zatroszczyć się o porządny sprzęt. Dobry sprzęt to łatwiejsze wspinanie, a czasem i ochrona przed wypadkiem. Buty to podstawa, co zabawne, powinny być o 2 a nawet 3 numery za małe, gdyż mają dobrze trzymać się nogi. Następnie woreczek na magnezję (biały proszek zapobiegający poceniu się rąk), chyba najtańsza rzecz w wyposażeniu alpinisty. Kolejno elementarne wyposażenie – uprząż wraz z liną. Lina to najdroższy element wyposażenia alpinisty, może być statyczna lub dynamiczna, przed jej zakupem warto dokładnie obejrzeć oferty. Karabinek, ósemka, ekspres, ciepłe sportowe ubranie i możemy ruszać w góry.

Na początek warto się powspinać dla własnej przyjemności, dla sprawdzenia samego siebie. Po jakimś czasie, kiedy już mamy trochę doświadczenia bardzo ciekawe jest wspinanie się na czas. Wiele adrenaliny i przyjemności dostarcza uprawianie tzw. alpinizmu jaskiniowego, nazywanego przez niektórych speleologią, choć nie do końca poprawnie. Alpinizm jaskiniowy uznawany jest za dyscyplinę niebezpieczną, dlatego na wyprawę do jaskiń koniecznie należy wybrać się z przewodnikiem, osobą doświadczoną lub po przejściu odpowiednich kursów. Warunki panujące w jaskiniach są zupełnie inne niż na powierzchni. Jest tam ciemno, wilgotno i zimno. Ponadto napotykamy w jaskini na trudności w postaci pionowych studni i kominów, ciasne szczeliny czy różnego rodzaju przeszkody wodne. Dla tych, którzy lubią jazdę na nartach i umieją na nich jeździć, a chcą połączyć te dwie dyscypliny polecane jest narciarstwo wysokogórskie. Ośrodki wypoczynkowe oferują trasy jedno i wielodniowe, mniej lub bardziej ekstremalne.

Jak widać pomimo dużych wysiłków i nakładów pracy fizycznej, jakie trzeba włożyć w uprawianie alpinizmu, wyrzeczeń, pokonywania zmęczenia i radzenia sobie w ekstremalnych sytuacjach, dyscyplina ta dostarcza również niezapomnianych wrażeń, przyjemności i satysfakcji. Czyż nie tak zdobywa się szczyty?

Autor: Urszula Murzyniec