Co łączy Ala Bundy, Michaela Jordana i Mateusza Damięckiego? Z pozoru ci trzej panowie nie mają ze sobą nic wspólnego. Wszyscy jednak lubią kręgle. Tak jak i większość ludzi, którzy kiedykolwiek mieli okazje pograć. Dowody przytaczane przez archeologów udowadniają, iż jest to jedna z najstarszych gier zespołowych. Przypuszcza się, iż tę formę rozrywki uprawiali nawet jaskiniowcy. W XIV wieku moda na grę w kręgle panowała już prawie w całej Europie.

Początkowo rzucano kulą bez otworów w celu strącenia 9 kręgli. Były to tzw. kręgle klasyczne. Wraz z ekspansją kolonizatorów kręgle przybyły na ziemie Nowego Kontynentu zyskując tam niesamowitą popularność. W XIX wieku w niektórych stanach USA kręgle klasyczne ze względu na hazardowy charakter zostały zakazane. Sprytni Amerykanie chcąc zalegalizowania dawnej rozrywki przekształcili dotychczasową formę gry – kula zyskała otwory, liczbę kręgli zwiększono do 10 i zmieniono ich szyk ustawienia z rombu na trójkąt. Tak powstała współczesna forma kręgli - bowling. W dzisiejszych czasach bowling znany jest niemal na całym świecie, ludzie chcący grać ustawiają się w kolejkach, a w wielu miejscach na wolny tor czasami czeka się nawet godzinami. Nic dziwnego. Jest to bowiem gra dla każdego bez względu na wiek, wagę, płeć.

Nie trzeba mieć specjalnego wyposażenia, wystarczą tylko odpowiednie buty z białą podeszwą (dostępne także za drobną opłatą w każdej kręgielni). Ważna jest więc chęć i znajomość podstawowych reguł. Zasady gry są proste. Chodzi o to by za pomocą kuli strącić wszystkie kręgle. Każdy zbity kręgiel to jeden punkt. Jest dziesięć rund. Gdy gracz strąci za pierwszym razem wszystkie kręgle, czyli tzw. strike - otrzymuje 10 punktów plus łączną liczbę punktów za kręgle strącone w dwóch następnych rzutach. Jeśli za pierwszym razem nie uda się strącić wszystkich kręgli, gracz rzuca po raz drugi.

Zbicie wszystkich kręgli po drugim rzucie to tzw. spare- gracz otrzymuje 10 punktów oraz punkty za strącone kręgle w kolejnym rzucie. Jeżeli po dwóch rzutach nie uda się zbić wszystkich kręgli (tzw. open frame), liczba punktów w rundzie równa jest liczbie tych które zostały strącone. Oczywiście nie trzeba się zrażać brakiem wiedzy ponieważ specjalny automat nie tylko ustawi kręgle ale i obliczy za nas punkty.

Na początku gry warto wybrać odpowiednią kulę. Różnią się one między sobą wagą (oznaczoną odpowiednią cyfrą – im wyższa cyfra tym cięższa kula). Kulę chwytamy poprzez wsunięcie w otwory dwóch środkowych palców -do drugiej kostki- i całego kciuka. Ważne by reszta dłoni przylegała luźno do powierzchni kuli. Dalej wykonujemy cztery płynne kroki (z których pierwszy jest najkrótszy).

Gracz praworęczny powinien zaczynać od lewej nogi, leworęczny od prawej. W pozycji wyjściowej kula powinna znajdować się ok. 20-30 cm od klatki piersiowej. Tuż przed linią uginamy lekko kolano wykonujemy maksymalny zamach ręką i rzucamy kulę patrząc na strzałki umieszczone na torze. Zachęcamy do gry i życzymy świetnych wrażeń.