Sport znany głównie z pubów czy klubów bilardowych. Ale to i dobrze! Im więcej sportu tym lepiej. Oprócz tego,że bilard jest dyscypliną, w której obywają się poważne zawody, może trenować go każdy z nas i nie trzeba do tego praktycznie żadnych wydatków. Jest też bardzo istotną i sprawdzoną formą rehabilitacji u osób niepełnosprawnych.

A jak to się wszystko zaczęło?

Otóż było to w XV wieku. Pierwszy stół bilardowy zaprojektowano na dworze Ludwika XI. Wtedy bile robione były z kości słoniowej, a stół początkowo nie posiadał łuz. Wielkim pasjonatem tej gry był również władca Francji Ludwik XIV, jako młodzieniec poświęcał temu zajęciu wiele godzin dziennie. W tamtym okresie bilard rozpowszechnił się nie tylko w Europie, ale nawet w Chinach. Co kraj to inne zasady, w Rosji, za panowania Piotra I powstała gra istniejąca do dziś pod nazwą „ruska piramida”. W XIX wieku bilard trafił do Ameryki, jednym z jego ówczesnych pasjonatów był Immanuel Kant. Z biegiem czasu zaczęły powstawać coraz to nowsze odmiany, a akcesoria stale udoskonalano.

Kij bilardowy zyskał skórzaną końcówkę, potem przydało się jej kredowanie, w celu nadania odpowiedniej rotacji. Materiał, z jakiego tworzone były bile też ulegał zmianie. W XIX wieku wyrabiano bile z drewna, nieodporne na wilgoć, ani obicia. Zaczęto, więc próbować z bilami z kamienia, ale były zbyt ciężkie. Z kolei bile z kości słoniowej, traciły kształt i były zbyt drogie. Dopiero w latach 20, XIX wieku zaczęto stosować żywicę fonolową, która jest jednym ze składników dzisiejszych bil.

W Polsce gra w bilard pojawiła się dopiero za panowania króla Poniatowskiego. Pierwsze próby utworzenia związku bilardowego były w latach 30 -tych zeszłego wieku. Grano przede wszystkim w najlepszych restauracjach i hotelach. Ze względu na warunki, jakie panowały w tych czasach w naszym kraju, nie był to sport zbyt rozwinięty. Dopiero po roku 1992 zrobiło się wokół niego gorąco. Zaczął być ogólnodostępny, stoły pojawiały się w każdym lepszym pubie czy hotelu. Powstał Polski Związek Bilarda i regularnie zaczęły odbywać się mistrzostwa Polski w tej dziedzinie.

Dziś odmian bilarda jest bardzo dużo, najpopularniejszymi wersjami są:

Bilard 8 bil

Zawierający czarną i białą bilę, polegający na wbiciu zdeklarowanych przy pierwszym uderzeniu bil do łuz, wbicie czarnej bili kończy rozgrywkę na przegranej pozycji zawodnika, który ją wtrącił do dołka. Zmiana uderzającego następuje przy popełnieniu błędu przez poprzednika.

Bilard 9 bil

Gra przy użyciu 9 bil kolorowych, ponumerowanych od 1 do 9 oraz bili białej. Polega na wrzucaniu bil do łuz, najpierw uderzając bile białą. Wbić należy bilę o najniższym numerze, jaki został na stole. Wygrywa gracz, który wbije bile z numerem 9.

Snooker

Na stole leżą 22 bile:

Biała (rozgrywająca), żółta, zielona, brązowa, niebieska, różowa, czarna (bile kolorowe) i 15 bil czerwonych. Wbicie każdej bili jest punktowane inaczej, najpierw należy zdeklarować kolor bili, jaką ma się zamiar wbić (z bil kolorowych, punktowanych w zależności od koloru – od 2 do 7pkt). Następnie należy wbić bilę czerwoną. Gra kończy się przy wbiciu wszystkich bil, wygrywa zawodnik, który zdobył największą ilość punktów.

Zasady gry w bilard są różne w zależności od jego odmiany. Liczy się wielkość stołu, ilość czy rodzaj bil. Początkujący gracze powinni rozpocząć grę od 8 bilowej, najprostszej odmiany. Nauczyć się może każdy. Wystarczy chcieć i trenować. Trening powinien być regularny i przebiegać w pełnym skupieniu. Tak, jak w każdej dyscyplinie należy się skupić na swoich słabych punktach i dopracowywać je, a to podnosi poziom całej gry. Należy planować uderzenia, próbować różnych technik. Zaczynać od najprostszych uderzeń i z biegiem czasu stawiać poprzeczkę coraz wyżej, aż dojdziemy do wprawy. A trening uczyni mistrza.

Active Style Przewodnik Sportowy - poprowadzi Cię przez Świat Bilarda!

 Autor: Marek Grabski