Mecz Rugby, jest niezwykle widowiskowy. W przeciwieństwie do piłki nożnej dozwolona jest gra zarówno nogami jak i rękami. Dla laika może to być niezrozumiałe – trzydziestu facetów walczy o piłkę w kształcie jaja. Kopią ją, rzucają, przetrzymują. Często kilku rzuca się na jednego, aby przygwoździć go do ziemi. Czy w tej grze wszystkie chwyty są dozwolone?

W początkach gry, drużyny liczyły nawet po 100 zawodników, a jako piłka służył im świński pęcherz wypełniony słomą. Od tego czasu na szczęście wiele się zmieniło. Zasady rugby są dosyć skomplikowane i bardzo szczegółowo regulują przebieg meczu. Celem gry jest zdobywanie jak największej ilości punktów przez dwie piętnasto-, dziesięcio- lub siedmioosobowe drużyny. Punkty zdobywa się za pomocą noszenia, podawania, kopania piłki i kładzenia jej na polu punktowym przeciwnika. Kopać piłkę można tylko do przodu, a podawać – do tyłu. Najwięcej emocji na trybunach wzbudza zawodnik, który biegnie z piłką i kładzie ją na polu punktowym przeciwnika. Za taką akcję drużyna zdobywa 5 punktów.

Po każdym udanym przyłożeniu przysługuje próba podwyższenia, czyli kop na bramkę. Jeżeli piłka przeleci w dowolnej wysokości nad poprzeczką, ale między słupkami (bramka ma kształt litery H), zespół uzyskuje dodatkowe 2 punkty. Punkty zdobywa się także z rzutów karnych (kop na bramkę – 3 punkty i tzw. drop-gol, czyli kop na bramkę z gry - 3 punkty). Atrakcyjnie prezentują się w rugby stałe fragmenty gry – młyn, kop w aut (ma na celu przesunięcie gry jak najdalej od własnego pola punktowego) czy wrzut do autu.

Rugby jest grą kontaktową i wolno zatrzymywać przeciwnika z piłką, jednak atak na zawodnika bez piłki jest niedozwolony. Nie wolno podstawiać nóg, łapać za głowę i szyję, uderzać, gryźć, szczypać itp. Wolno natomiast chwytać rywala (z piłką) za nogi, koszulkę, spodenki powodując jego upadek. Takie zagranie nazywa się szarżą i jest bardzo ważnym elementem technicznym tej gry. Jest też obrona przed szarżą, w żargonie rugbistów zwana "blachą". Wolno odepchnąć rywala, próbującego zatrzymać biegnącego z piłką, ręką lekko ugiętą w łokciu i otwartą dłonią. Nie wolno uderzać, bronić się pięścią. Jest to surowo karane.

Żeby zagrać w rugby ze znajomymi, najlepiej spróbujcie odmiany siedmioosobowej. Będziecie potrzebować tylko piłki (koszt to 24 – 35 zł) oraz trawiastego boiska, nie większego niż 100 x 70 metrów. Jeżeli mieszkacie w „miejskiej dżungli”, spróbujcie „touch rugby”, gdzie dotknięcie na wysokości pasa lub niżej powoduje obowiązek oddania piłki – nie wolno przewracać przeciwnika. W czasie gry można się wyszaleć – to jak piłka nożna, piłka ręczna i zapasy w jednym. Rugby wyrabia kondycję, wytrzymałość i wolę walki, a także uczy szacunku dla rywala – faule są rzadkie, za to kończą się kiepsko dla faulowanego... Na koniec celne spostrzeżenie: "Piłka nożna to gra dżentelmenów uprawiana przez chuliganów, podczas gdy rugby jest grą chuligańską uprawianą przez dżentelmenów"

Active Style Przewodnik Sportowy - poprowadzi Cię przez Świat Rugby!

Autor: Justyna Włodarczyk