„Koń jaki jest, każdy widzi.” A koń i jeździec? Cóż...każdy widzi, że koń i jeździec to wdzięk, szyk i elegancja. I właśnie te trzy słowa doskonale charakteryzują jeździectwo - dyscyplinę, która przez wielu określana jest mianem sztuki.

Jej kolebką jest starożytna Grecja, gdzie w 444 p.n.e. ukazał się traktat o nauce jazdy Hippika i hipparch. Przez wieki dyscyplina ta cieszyła się powodzeniem wśród władców i możnych, a instruktorzy i lekarze weterynarii tworzyli wciąż nowe teorie na jej temat. Niewątpliwie do upowszechnienia jeździectwa przyczyniło się uczynienie z niego konkurencji olimpijskiej podczas igrzysk odbywających się w 1900 r. w Paryżu.

Zawodnicy wystartowali wówczas w najpopularniejszej, a dziś także i najczęściej pokazywanej w mediach dyscyplinie jeździeckiej – w niezwykle widowiskowych skokach. Najważniejsze jest w nich szybkie i bezbłędne przebycie najeżonego rozmaitymi przeszkodami (stacjonatami, oxerami, murami, bramkami czy rowami z wodą) placu.

Dużą popularnością cieszy się również ujeżdżanie, które powinno prowadzić do wyrobienia w koniu posłuszeństwa i chęci współpracy z jeźdźcem. Dyscyplina ta wymaga od konia dobrego ruchu i charakteru. Natomiast jeździec musi oprócz swych umiejętności posiadać również wiele cierpliwości i wytrwałości oraz ogromnego wyczucia psychiki konia.

Znajomość podstawowych zasad ujeżdżania jest zaś warunkiem osiągania dobrych wyników w skokach oraz w tzw. WKKW, czyli wszechstronnym konkursie konia wierzchowego. Ostatnia z wymienionych tu dyscyplin nazywana jest koroną jeździectwa. Wymaga ona całkowitego oddania jeździe konnej oraz długiego i ciężkiego treningu, który umożliwia pokonanie trzech etapów konkursu: próby ujeżdżenia, próby terenowej i próby w skokach.

Ciekawymi dyscyplinami konkursowymi są, uwielbiane przez starożytnych Greków, powożenie i stosunkowo młode rajdy długodystansowe, które sprawdzają wytrzymałość koni na długich trasach. Dużym zainteresowaniem cieszy się również jazda westernowa z tzw. reiningiem na czele. Wymaga ona umiejętności, pozwalających dokonywać niezwykłych wyczynów jeździeckich. Jednym z nich jest roll back, polegający na tym, iż po zatrzymaniu z galopu na wprost koń natychmiast wykonuje obrót o 180 stopni i galopuje w przeciwnym kierunku, zmieniając przy tym nogę.

Ważnym treningiem uzupełniającym dla jeźdźców wszystkich dyscyplin jest woltyżerka. Jest ona również niezbędna dla tych, którzy dopiero rozpoczynają naukę jazdy konnej. To ona jest, bowiem kluczem otwierającym drzwi do sukcesu. Cóż bowiem lepiej od wykonywania skomplikowanych ćwiczeń na pędzącym koniu, wyrabia równowagę i harmonię ruchów konia i jeźdźca?

Wymienione wyżej dyscypliny w większości swój początek mają w odległych, niemal legendarnych czasach, kiedy to jazda konna przypisana była głównie mężnym wojom, rycerzom i władcom. Dziś ma ona przede wszystkim charakter rekreacyjny. I chociaż jeździectwo postrzegane jest raczej jako sport dla bogaczy, coraz więcej osób potrafi znaleźć rozwiązania, umożliwiające uprawianie tej – bądź, co bądź ekskluzywnej – dyscypliny.

Nie trzeba przecież od razu kupować stajni z koniem, aby móc na nim jeździć. Warto natomiast znaleźć miejsce, w którym można nauczyć się jazdy w zamian za pielęgnację koni i porządkowanie stajni. Będzie to okazją do zaoszczędzenia kilku groszy, a przede wszystkim do lepszego poznania zwierząt, które mają stać się przyjaciółmi przyszłego jeźdźca. Sprawa ta jest niezwykle istotna, ponieważ stałe poszerzanie wiedzy oraz umiejętności dotyczących wszelkich aspektów współpracy z koniem jest dla każdego jeźdźca konieczne.

Kiedy już znajdziemy spełniającą nasze oczekiwania stajnię, musimy pomyśleć o stroju, w którym przystąpimy do jazdy konnej. Jako że głowę mamy tylko jedną, konieczne jest nakrycie, które ochroni ją na wypadek ewentualnych urazów. Najlepiej zrobić to przy pomocy specjalnego kasku lub toczka, który zazwyczaj można wypożyczyć w stajni. Buty powinny być wysokie, by ochraniać łydki. Reszta stroju musi być przede wszystkim wygodna, by nie krępowała ruchów. Najlepszym materiałem okazuje się dla początkujących jeźdźców bawełna, która nie powoduje otarć i ułatwia wyczucie ciała konia.

W takim stroju można już przystąpić do nauki. Pierwsze podejście do konia bywa oczywiście stresujące. Trzeba jednak opanować swoje nerwy i podejść do niego spokojnie. Najlepiej uśmiechnąć się i gadać do konia (byle nie głośno i piskliwie), bo one to lubią! Reszta opierać się będzie na współpracy z koniem i instruktorem.

Active Style Przewodnik Sportowy - poprowadzi Cię przez Świat jeździectwa!

Autor: Joanna Zając