|
Curling, to sport o wielowiekowej tradycji, rozwijający się w ostatnich latach wyjątkowo dynamicznie. Powstał prawdopodobnie w późnym średniowieczu w Szkocji i tam też, ze względu na to, że klimat zapewniał dobre warunki atmosferyczne każdej zimy, był pomiędzy XVI, a XIX wiekiem niezwykle popularny. Obecnie curling cieszy się niezwykłą popularnością przede wszystkim w Kanadzie (gdzie jest zarejestrowanych około 900 tys. zawodników), do której trafił wraz ze szkockimi emigrantami.
Mimo jednak tego, że tradycja tego sportu sięga XVI wieku, curling stał się oficjalną dyscypliną Zimowych Igrzysk Olimpijskich dopiero w 1998 roku w Nagano (w 2006 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski podjął decyzję, że konkurs curlingowy rozgrywany na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1924 roku we francuskim Chamonix także był pełnoprawną dyscypliną olimpijską, a nie jedynie sportem pokazowym).
 Zasady gry w curling są niezwykle proste. Rywalizacja odbywa się na lodowym torze o szerokości 5 metrów i długości około 45 metrów. Na jednym z końców boiska znajduje się belka, służąca do wybicia się zawodnika. On po kilku metrach poślizgu wypuszcza ważący mniej więcej 20 kg kamień, który stara się umieścić w złożonej z czterech kręgów tarczy (house). W grze udział biorą dwa czteroosobowe zespoły, których członkowie na przemian wypuszczają kamienie (każdy po dwa). W momencie wypuszczenia kamienia przez jednego z zawodników, jego partnerzy mają prawo szczotkować lód. W wyniku pocierania powstaje bowiem warstwa wody, dzięki której kamień jest w stanie poruszać się na większą odległość, a jego droga jest mniej zakrzywiona. Pozwala to na precyzyjniejsze umieszczanie kamieni w tarczy. O tym gdzie celować, a następnie czy szczotkować lód i jak mocno to robić, decyduje kapitan drużyny (skip).Każdą z partii (end) wygrywa ten zespół, którego kamień znajdzie się najbliżej środka po wszystkich 16 rzutach. Zwycięska drużyna dostaje punkt za każdy kamień, który znajdzie się bliżej centrum, niż pierwszy z kamieni rywala. Każdy mecz składa się najczęściej z ośmiu lub dziesięciu endów.
 W curling gra się kamieniami zrobionymi z wyjątkowego, bardzo dokładnie oszlifowanego granitu, tak uformowanego, aby dno kamienia stykało się z lodem jedynie niewielką powierzchnią. Dlatego kamienie do curlingu produkuje się tylko w dwóch miejscach na świecie, a każdy komplet jest niezwykle drogi (około 6 tysięcy dolarów). Na szczęście dla graczy, kamienie zapewnia klub, a pozostały sprzęt curlingowy jest niezwykle tani. Początkującym graczom wystarczy dres, szczotka zakończona włosiem i specjalna nakładka z teflonową podeszwą na jeden z butów. Koszt całości nie powinien przekroczyć 200 złotych. Nawet za profesjonalny sprzęt: buty do curlingu i szczotkę z materiałową, ruchomą główką, trzeba zapłacić kwotę w wysokości około 700 złotych, a należy pamiętać, że sprzęt ten wystarcza na kilka sezonów. Także pod względem równości szans curling jest sportem wyjątkowym. Z jednej strony mogą w niego grać kilkuletnie zaledwie dzieci (wbrew pozorom puszczenie kamienia nie wymaga dużej siły), z drugiej można go uprawiać do późnej starości (w 2002 roku jeden z turniejów wygrała drużyna, której skip miał 79 lat). Na torze z powodzeniem mogą także rywalizować panie z panami i (co jest rzadkością w sportach zespołowych) kobiece drużyny w niczym nie ustępują męskim. Obecnie rozgrywa się także curlingowi zawody przeznaczone dla osób niepełnosprawnych. Należy jednak pamiętać, że curling to sport wyłącznie dla dżentelmenów, a oprócz przepisów życie curlera reguluje mnóstwo zwyczajów, które nakazują między innymi: przywitać się z przeciwnikiem przed meczem, oklaskiwać jego udane zagrania, nie utrudniać mu gry, a na końcu podziękować za wspólną zabawę i... udać się do najbliższego baru, gdzie zwycięzca powinien postawić przegranemu piwo. Podsumowując, curling jest jednym ze sportów niezmiernie łatwych do nauczenia, ale w których droga do mistrzowskiego poziomu jest bardzo daleka.
Active Style Przewodnik Sportowy - poprowadzi Cię przez Świat Curlingu! Autor:Krystian Zając |
|
|